بهترین منبع برای شهاب حسینی
Image Map
Image Map

 خب دوستان همونطور که باخبر شدید بعد از کشمکش ها و تاریخ های متفاوت، "طعم  شیرین خیال" بالاخره از امروز اکران شد.

 من خودم قراره تو عید ببینمش پس فعلا نمی  تونم نظری بدم. اگه دوستانی زودتر رفتن و  دیدن، می تونن نظرات کوتاهشون رو در بخش  نظرات یا نقدهای بلندشون رو تو تاپیک  ساخته شده در انجمن قرار بدن.  امیدوارم همه دوست داشته باشن فیلم رو. من که خودم خیلی دوست دارم زودتر ببینمش. برای رفتن به تاپیک نقد این فیلم روی نشان زیر کلیک کنید. 

در ضمن این پست تا پایان اکران فیلم، ثابت خواهد موند.


برچسب‌ها: شهاب حسینی, طعم شیرین خیال, نقد و بررسی توسط هواداران
+ نوشته شده در  چهارشنبه ۲۰ اسفند۱۳۹۳ساعت 15:26  توسط هدیه  | 

 روزنامه صبا - عاطفه محرابی: در نخستین جشنواره فیلم کوتاه «سما» یک  کارگاه بازیگری با حضور شهاب حسینی برگزار می‌شود و علاوه بر این قرار است  در این جشنواره، از اولین فیلم کوتاه شهاب حسینی با عنوان «قرار ملاقات»  رونمایی شود. شهاب حسینی که سال‌هاست در عرصه بازیگری مشغول به  فعالیت است، سال گذشته با «ساکن طبقه وسط» توانمندی‌اش در عرصه  کارگردانی سینما را به‌تصویر کشید. «قرار ملاقات» اولین تجربه کارگردانی شهاب حسینی پیش از فیلم بلند «ساکن طبقه وسط» محسوب می‌شود.

درباره «قرار ملاقات» برای‌مان بگویید و این‌که ایده کلی آن چگونه شکل گرفت؟

همیشه به اقتباس علاقه ویژه‌ای دارم و احساس می‌کنم که اقتباس از آثار ادبی و نمایشی، می‌تواند حرکتی تکاملی برای ادبیات و نمایش در یک شکل و شمایل جدید باشد. «قرار ملاقات» اقتباسی کاملاً وفادار از نمایشنامه‌ای با همین عنوان است که توسط لوئیجی یانوتسی نوشته شده، این نمایشنامه توسط یکی از دوستانم به‌دست من رسید و خیلی ارتباط عمیقی با داستان آن برقرار کردم. احساس کردم برای آغاز فعالیت در عرصه کارگردانی، این داستان می‌تواند شروع خوبی باشد، به‌همین منظور حدود یک هفته طول کشید تا رایزنی‌های لازم را انجام دادیم و در پاییز سال 90 وارد مرحله پیش‌تولید شدیم. سه شب و نیم فیلمبرداری این کار طول کشید و نتیجه این فعالیت‌ها به آن‌چه که در حال حاضر وجود دارد، تبدیل شد.
 
آیا عوامل «قرار ملاقات» جزو افراد نام‌آشنا هستند؟

این فیلم سه بازیگر و چهار پرسوناژ دارد، استاد عزیزم آقای «فخرالدین صدیق شریف» نسبت به من لطف داشته و در این پروژه در کنار ما حضور داشتند. خانم «آیلار والاپور» -که در این فیلم برای اولین‌بار مقابل دوربین حاضر می‌شد- به‌دلیل شرایط خاصی که از نظر جسمی داشت، برای حضور در این فیلم بسیار مناسب بود و علاوه‌بر این دو بزرگوار، من نیز در «قرار ملاقات» نقشی را ایفا کرده‌ام.
 
خلاصه‌ای از داستان «قرار ملاقات» را برای‌مان تعریف کنید؟

مردی وارد یک دفتر شده و ادعا می‌کند که سر یک ساعت مشخص با خداوندگار متعال قرار ملاقات دارد.
 
برای شما که سال‌های سال است به‌عنوان بازیگر در سینما مشغول فعالیت هستید، تجربه ورود به دنیای کارگردانی با یک فیلم کوتاه چگونه است؟

به نظر من فیلم کوتاه دنیای عمیق و وسیعی دارد و بسیار قابل تأمل است؛ چون هر چقدر که زمان کمتری برای روایت یک داستان وجود داشته باشد، انتقال مفاهیم با سختی بیشتری رو‌به‌رو خواهد بود.
 
اتفاقاً قصد داشتم این سئوال را از شما بپرسم که خیلی‌ها اعتقاد دارند ارائه اطلاعات در فیلم کوتاه به‌دلیل زمان کوتاهی که دارد با سختی زیادی مواجه است، شما که تجربه ساخت فیلم‌های کوتاه و بلند را دارید در این خصوص چگونه فکر می‌کنید؟

انصافا تاکنون از تماشای خیلی از فیلم‌های کوتاه آن‌قدر به‌وجد آمده‌ام که متاسفانه چنین حسی را تا به حال با دیدن خیلی از فیلم‌های بلند تجربه نکرده‌ام‌، به نظر من عرصه فیلم کوتاه مثل ذخیره‌ای در زیر بنای سینمای ما قرار دارد و به‌نوعی آینده سینما را تغذیه می‌کند؛ به همین دلیل فیلم کوتاه به‌شدت حائز اهمیت است. استعدادهای نابی در این عرصه یافت می‌شوند که با توانمندی فوق‌العاده‌شان مشغول به فعالیت هستند، ولی متأسفانه چون حمایت درستی از آن‌ها صورت نمی‌گیرد، این افراد اغلب به صورت گمنام باقی می‌مانند و من فکر می‌کنم عرصه فیلم کوتاه، عرصه‌ای نیست که هرکسی بتواند در آن ورود پیدا کند.

آیا خودتان مخاطب جشنواره‌های فیلم کوتاه بوده‌اید؟

جشنواره خیر، ولی من از تماشاگران فیلم‌های کوتاه هستم.
 
در میان فیلمسازان فیلم کوتاه، کسی بوده که به‌کارهایش علاقه داشته باشید؟


بله، من کارهای حیرت انگیزی در زمینه فیلم کوتاه دیده‌ام، چه ایرانی و چه خارجی. برای مثال من از فیلم‌ کوتاه‌های هومن سیدی خیلی خوشم می‌آید و یا مثلاً فیلم کوتاهی از امیر توده‌روستا دیدم که خیلی آن را دوست داشتم. فیلم کوتاهی  نیز از احسان بیگلری دیدم که مهرداد صدیقیان و زنده یاد مجید بهرامی در آن نقش آفرینی می‌کردند، مجید بهرامی در آن کار حضور بسیار درخشانی داشت و فیلم هم بسیار جذاب و دوست داشتنی بود. من از مخاطبان عرصه فیلم کوتاه هستم و نکته جالب در خصوص این فیلم‌ها برایم این است که لازم نیست چیزی حدود 90 الی 110 دقیقه زمان صرف کنم تا از تماشای یک فیلم دچار وجد و هیجان شوم، بلکه گاهی با 5 دقیقه زمان گذاشتن می‌توان به تماشای فیلمی بسیار تأثیرگذار نشست که حتی بیشتر از یک فیلم بلند می‌شود از آن لذت برد.
 
خیلی‌ها بر این باور هستند که فیلم کوتاه یک زمینه‌سازی است برای ورود به سینما و ساخت فیلم بلند، بنابراین برای این عرصه به‌طور جداگانه ارزش قائل نیستند، شما در این مورد چه نظری دارید؟

من اصلاً این‌طور فکر نمی‌کنم، ما متأسفانه مدل اندازه‌گیری‌مان بیشتر کمیتی است تا کیفیتی؛ در صورتی که اگر سعی کنیم در این نوع نگرش‌مان تغییری ایجاد کنیم، خیلی از مشکلات‌مان حل خواهد شد.
 
آیا «قرار ملاقات» در جشنواره دیگری هم حضور داشته است؟


خیر، این اولین بار است که در یک جشنواره حضور پیدا می‌کند و من در جشنواره «سما» به‌عنوان یک کار اولی در عرصه فیلم کوتاه شرکت کرده‌ام.
 
ولی نمی‌توان منکر این شد که آمدن نام «شهاب حسینی» در میان فیلمسازان شرکت کننده در این جشنواره، می‌تواند در دل رقیبانی که سال‌هاست در این عرصه فعالیت می‌کنند ولی نام آشنا نیستند رعب و وحشت ایجاد کند؟

نه نباید این‌طور باشد، من هیچ‌وقت فرصت این موضوع را پیدا نکرده بودم که قبل از ساختن فیلم بلندم، «قرار ملاقات» را به‌نمایش دربیاورم تا بتوانم بازخورد مخاطبین را در خصوص این فیلم دریافت کنم. بنابراین تنها نگاهی که به این جشنواره دارم این است که آن را به عنوان فرصتی می‌دانم که در آن فیلمم برای مخاطبین به‌نمایش گذاشته می شود و من از همین‌جا اعلام می‌کنم که کاملاً مستمع آزاد در این جشنواره حضور دارم و فیلم را برای داوری شدن به جشنواره نفرستادم و چنین توقع و انتظاری هم ندارم. چون «قرار ملاقات» را من در سال 90 کار کردم و همین که در این جشنواره امکان نمایش آن فراهم شده، برایم کفایت می‌کند.
 
احتمالاً فیلم شما بیشترین مخاطب را در جشنواره فیلم کوتاه «سما» خواهد داشت، خودتان این‌طور فکر نمی‌کنید؟


«قرار ملاقات» کار اول من بود و قطعاً پر از حفره و نقص، در ادامه سوال قبلی‌تان باید بگویم که در واقع این من بودم که برای ارسال فیلمم به جشنواره یک مقدار ترس داشتم (می‌خندد)، قطعاً فیلم‌های بسیار خلاقانه‌ای در این جشنواره حضور دارند و من به عنوان یک تجربه «قرار ملاقات» را ساختم و فیلمم را فرستادم در جشنواره‌ای که آثار فیلمسازان فیلم کوتاه در آن شرکت دارد، فیلمسازانی که با انگیزه تمام، کارشان را ساخته‌اند. انگیزه داشتن برای انجام یک کار، می‌تواند در بالا رفتن کیفیت آن بسیار تعیین کننده باشد، برای همین من این دلهره را دارم که نواقص فیلمم در قیاس با آثار دیگر فیلمسازان بیشتر به‌چشم بیاید.
 
تصمیم دارید فیلم‌های فیلمسازان دیگر را هم در این جشنواره ببینید یا فرصت نمی‌کنید؟


تا آن‌جا که فرصت کنم این کار را خواهم کرد، چون واقعاً درگیر شرایط سخت کاری هستم و در چنین شرایطی برنامه‌ریزی برای یک سری کارهای فرامتنی برایم واقعاً مشکل می‌شود.

آیا تصمیم دارید در زمینه ساخت فیلم کوتاه دوباره فعالیتی داشته باشید یا این‌که ترجیح‌ می‌دهید فقط در زمینه فیلم بلند برای کارگردانی اقدام کنید؟

 من فکر می‌کنم مدت یک فیلم چیزی نیست که بشود آن را از پیش تعیین کرد، هر سوژه‌ای که برای ساختن انتخاب می‌کنید، خودش به‌شما می‌گوید که باید در چه قالبی ساخته شود. قاعدتاً وقتی قصه‌ای داریم که می‌توان آن را در یک مدت زمان اندک مطرح کرد و به نتیجه جذابی رساند، نباید آن قصه را برای رساندن به قالب یک فیلم بلند کش داد و یا اگر سوژه‌ای داریم که می‌شود دستمایه‌ یک فیلم بلند خیلی عالی باشد، نباید آن را در قالب یک فیلم کوتاه خرج کرد؛ این درایت باید وجود داشته باشد که زمان یک فیلم بر حسب سوژه‌ای که داریم انتخاب شود.
 
بله همین‌طور است، ولی متأسفانه این موضوع خیلی کم رعایت می‌شود، بارها پیش آمده که فیلم بلندی در سینما اکران شده که اگر تبدیل به یک فیلم کوتاه می‌شد می‌توانست با جذابیت هر چه تمام‌تر مفهوم خود را برساند؛ ولی با انتخاب قالب فیلم بلند برای روایت،‌ تبدیل به یک فیلم خسته کننده شده که به زور می‌خواهد پیامی را به مخاطب انتقال دهد؟

یک زمانی به هنر هفتم یا هنر سینما، هنر-صنعت می‌گفتند، درست است که این صنعت همیشه حاصل خلاقیت تکنیکی انسان بوده و هنری را در خود نهفته داشته ولی بالاخره با تکنیک‌ها و قوانین خشک صنعتی نیز سر و کار داشته است. بعد از اینکه واژه هنر-صنعت در کنار هم قرار داده شد، آن فلزی بودن صنعت، ابریشمی بودن هنر را تحت تأثیر قرار داد، اما با این حال بازهم دلمان خوش بود که به سینما می‌گویند هنر- صنعت؛ ولی متأسفانه سینما در سال‌های اخیر تبدیل به صنعت-هنر شده و بخش هنرش را هم به نظرم کمی موریانه خورده است (می‌خندد). منظورم این است که متأسفانه الان دلایل ساخت فیلم بیش از هر چیزی برخاسته از دلایل مالی و اقتصادی است، در حالی‌که اگر دلایل فرهنگی و معنوی پشت آن وجود داشته باشد، مردم همیشه از کارهای خوب استقبال خواهند کرد و بهره اقتصادی هم قاعدتاً به واسطه استقبال مردم به سازندگان این آثار باز خواهد گشت.
 
آیا درنظر دارید که «قرار ملاقات» را به‌جشنواره‌های دیگری هم بفرستید؟

نه چنین تصمیمی ندارم، قرار است در این جشنواره یک رونمایی خیلی خیلی دیرهنگام از «قرار ملاقات» بشود و واقعاً برای من جنبه هیچ‌گونه رقابتی با هیچ‌کدام از فیلم‌ها را نخواهد داشت. در واقع نمایش این فیلم در جشنواره «سما» برای من صرفاً جنبه «تزئینات دور بشقاب» را دارد(می‌خندد).
 
درباره ورک‌شاپی که در جشنواره دارید بگویید، چه برنامه‌ای برای این دوره آموزشی کوتاه مدت دارید؟


حقیقت این است که قصد ندارم خیلی سخت بگیرم، وقتی می‌خواهیم در مورد بازیگری در طول 2 ساعت صحبت کنیم، دیگر نمی‌توانیم روی جزئیات تمرکز کنیم و در چنین فرصت کوتاهی فقط باید به صحبت درباره یک سری کلیات و زیر‌بناهای اندیشه بازیگری بسنده کرد. تلاش می‌کنم با یاری خدا در حد سواد و بضاعت اندکی که دارم این وظیفه را انجام دهم و خوشحال می‌شوم که بتوانم در این فرصت کوتاه تجربیاتم را به دوستداران این عرصه تقدیم کنم.
 
به نظر شما این‌گونه ورک‌شاپ‌ها که مدت زمان خیلی کوتاهی دارند، تا چه اندازه می‌توانند در ارائه راهکار به علاقه مندان مؤثر واقع شوند؟ واقعاً این زمان کوتاه می‌تواند تأثیرگذار باشد؟

 این‌گونه ورک‌شاپ‌ها تابع یک برنامه‌ریزی مدون و منظم نیستند و این موضوع همیشه دغدغه من هم بوده است. یکی از آرزوهای من این است که هنرمندان در عرصه‌های مختلف، بعد از سنی که تقریباً می‌توان گفت سن بازنشستگی آن‌ها می‌شود، این امکان را داشته باشند که به‌طور منظم و مدون ورک‌شاپ‌هایی را برگزار کنند که حداقل تا زمانی که ما از نعمت وجود آن‌ها بهره‌مند هستیم، بتوانند این تجارب گران‌بها را که مسلماً با چشیدن سرد و گرم روزگار به‌دست آمده، به نسل‌های بعدی انتقال دهند. همواره آرزو داشتم یک‌بار دیگر مروری داشته باشیم بر آثار اساتیدی مانند جمشید مشایخی و از این هنرمندان دعوت کنیم تا درباره هر کدام از این آثار خاطراتی که داشته‌اند را بازگو کنند، من اعتقاد دارم در هر کدام از این خاطرات برای کسانی که بتوانند ماهیگیر خوبی باشند هزاران هزار نکته نهفته است.

 ما مدام نگران سلامتی محمدعلی کشاورز هستیم؛ در حالی‌که اگر برنامه‌ریزی درستی در این زمینه وجود داشت، ایشان زود‌تر به سلامتی می‌رسیدند. چون حس مفید بودن انسان‌ها را سرپا نگاه می‌دارد. بیماری و مریض بودن زمانی ایجاد می‌شود که آدم‌ها فکر می‌کنند حضورشان دیگر برای دیگران فایده‌ای ندارد. اگر این ورک‌شاپ‌ها با برنامه‌ریزی مشخصی ادامه پیدا می‌کرد برای ما هنردوستان اتفاق خیلی بهتری می‌افتاد و من در ورک‌شاپی که پیش‌رو دارم هر آن‌چه خداوند به من آگاهی داده را در طبق اخلاص خواهم گذاشت، ولی اگر می‌شد چنین برنامه‌ریزی اتفاق بیافتد بسیار اتفاق خوب و درخشانی بود.


برچسب‌ها: شهاب حسینی, فیلم کوتاه قرار ملاقات, مصاحبه
+ نوشته شده در  چهارشنبه ۹ اردیبهشت۱۳۹۴ساعت 12:20  توسط هدیه  | 

 تسنیم: مدیر شبکه سه سیما گفت: پخش سریال تاریخی «سرزمین کهن» به  دلیل موضوعیت آن از پاییز امسال در جدول پخش این شبکه قرار می‌گیرد.

 غلامرضا میرحسینی مدیر شبکه سه سیما در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری  تسنیم، از پخش سریال «سرزمین کهن» از پاییز امسال خبر داد و گفت: سریال تاریخی  «سرزمین کهن» به کارگردانی کمال تبریزی و با توجه به حمایت‌های خاص پورمحمدی و نگاه بسیار ویژه ایشان، اصلاحات آن انجام شد و هم‌چنین ضبط بخش‌هایی از اصلاحاتش که سکانس‌های جدید است انجام شده است. که به نظر من یکی از بهترین کارهای شبکه سه در سال ۹۴ است.

وی افزود: زمان پخش این نوع سریال‌های تاریخی به دلیل موضوعیت آن‌ها بیشتر به سمت پاییز و زمستان گرایش پیدا می‌کند و به نظر من «سرزمین کهن» در جدول پخش پاییز شبکه سه سیما قرار می‌گیرد.

«سرزمین کهن» کاری از گروه فیلم و سریال شبکه سه سیماست که توسط علیرضا طالب‌زاده نگاشته شده است. پیش از این پخش این مجموعه از روز پنج‌شنبه ۳ بهمن ۹۳ از شبکه سه سیما آغاز شده بود. که برای مدتی پخش آن تعلیق شد.

قصه این مجموعه تلویزیونی که در سه فاز زمانی روایت می‌شود، به بررسی تاریخ سیاسی- اجتماعی ایران از سال ۱۳۲۰ تا پیروزی انقلاب اسلامی در بستر زندگی یک پسربچه می‌پردازد.

در خلاصه داستان سریال آمده است: پسر بچه‌ای بنام رهی بعد از بمباران دهکده‌ای توسط نیروهای متفقین، از زیر آوار بیرون کشیده می‌شود. رهی پس از چند روز مراقبت توسط مادرش، راهی تهران می‌گردد. سال‌ها بعد او در یک خانواده توده‌ای بزرگ می‌شود، اما بر اثر به وقوع پیوستن ماجراهایی، او را به خانواده درباری می‌سپارند. در این خانواده است که او رفته رفته به هویت خود پی می‌برد و همین باعث می‌شود به یک خانواده دیگر که علقه مذهبی دارند، سپرده شود، اما این پایان ماجراهای او و اطرافیانش نیست و....

شهاب حسینی، نیکی کریمی، محمد رضا فروتن، حسن‌پور شیرازی، فرشته صدر عرفایی، جعفر دهقان، امیر آقایی، شبنم قلی خانی، الهام حمیدی، ثریا قاسمی، علی شادمان، پژمان بازغی، هنگامه قاضیانی، میترا حجار، پرویز پورحسینی، فرهاد قائمیان، حسین محجوب، بیتا فرهی، هومن سیدی، مهرداد ضیایی، لیلا زارع، آشا محرابی، محسن تنابنده، جواد عزتی، رسول نقوی، شیوا بلوچی، متین حیدر نیا، امین رحیمی، درشن سینک، بهرام کمیجانی، فریبرز گرم رودی و... گروه بازیگران این سریال الف ویژه را تشکیل می‌دهند.

میرحسینی با بیان اینکه جدول پخش شبکه سه سیما به سمت کارهای طنز گرایش پیدا کرده است، اضافه کرد: سریال «شمعدونی» سروش صحت هم پس از طنز «در حاشیه» مهران مدیری کار طنز این شبکه است که بصورت شبانه از امشب پخش می‌شود.

مدیر شبکه سه سیما گفت: مخاطبان تلویزیون بیشتر به دنیال تماشای آثار طنز هستند که در رسانه ملی بجر ایام دهه فجر، محرم و ماه رمضان که برنامه‌های مناسبتی داریم پخش برنامه‌های طنز را در دستور کار این شبکه داریم.

وی تصریح کرد: ادامه تولید سریال «دردسرهای عظیم ۲» به کارگردانی برزو نیک‌نژاد هم برای پخش در ایام ماه رمضان تصویب شده است که گروه در حال تولید آن است که آن هم از سریال‌های طنز این شبکه برای مخاطبان محسوب می‌شود.


برچسب‌ها: شهاب حسینی, سرزمین کهن
+ نوشته شده در  شنبه ۵ اردیبهشت۱۳۹۴ساعت 13:11  توسط هدیه  | 

 بانی فیلم - گروه سینمای ایران- شهاب حسینی چهره شناخته شده سینما بخشی  از متن فیلم مستند «من ناصر حجازی هستم ... » را روایت کرد.
 به گزارش بانی فیلم، شهاب حسینی برای روایت این پروژه به استودیوی رضا یزدانی  رفت.
 این بازیگر پیرامون انگیزه حضور خود در فیلم مستند  «من ناصر حجازی هستم ...» گفت:  حضورم در این فیلم، عرض ارادت به بزرگان تاریخ این مرز و بوم بوده است که ناصر حجازی یکی  از آنها است.
شهاب حسینی حضور افتخاری اش در «من ناصر حجازی هستم ...» را علاقه قلبی به بهترین دروازبان قرن آسیا عنوان کرد و گفت: ناصر حجازی فردی با شخصیت بود که همواره ادب و متانت ایشان زبانزد خاص و عام است.»



برچسب‌ها: شهاب حسینی, مستند من ناصر حجازی هستم, گالری, عکس
+ نوشته شده در  دوشنبه ۳۱ فروردین۱۳۹۴ساعت 13:59  توسط هدیه 
 بانی فیلم آنلاین: شهاب حسینی که این روزها در سریال «شهرزاد» به  کارگردانی حسن فتحی برای شبکه نمایش خانگی بازی می‌کند، این اثر را دارای  قصه‌ای پرکشش دانست.

 او که هم اکنون در سریال نمایش خانگی «شهرزاد» به کارگردانی حسن فتحی ایفای  نقش می کند درباره دلایل حضور خود در این مدیوم به مهر گفت: یکی از مهمترین کارکردهای شبکه نمایش خانگی این است که می تواند فضای مناسبی برای اقتباس های ادبی باز کند و گام بزرگی در تولید ادبیات نمایشی بردارد. متاسفانه عملکرد شبکه نمایش خانگی نشان داده که فیلمسازان کمتر به تولید اندیشه توجه کرده‌اند و اغلب آثار در سطح باقی مانده اند، ولی مجموع فعالیت‌های این مدیوم تصویری می توانست در خدمت تولید و ترویج اندیشه‌های عمیق و والا قرار گیرد، اما چنین نشد و انرژی بالقوه شبکه نمایش خانگی به هدر رفت. وی با اشاره به حضورش در سریال «شهرزاد» به کارگردانی حسن فتحی که در شبکه نمایش خانگی در حال تولید است، بیان کرد: حسن فتحی از جمله کارگردان هایی است که در تلویزیون و سینما پیشینه درخشانی دارد و نوع نگاه اش به روایت داستان بر همگان روشن است و نمی توان از کنار پیشنهادهایی که می دهد به آسانی و بی تفاوت گذشت و به همین دلیل انگیزه اولین حضورم در شبکه نمایش خانگی حضور کارگردانی مثل حسن فتحی بود. حسینی درباره داستان «شهرزاد» گفت: داستان سریال «شهرزاد» جذاب و شبیه رمان است و قصه ای پر کشش دارد و رعایت شان و شعور مخاطب را در اولویت نخست قرار داده و همه عوامل تلاش دارند در شان شبکه نمایش خانگی و مخاطبان این مدیوم تصویری عمل کنند. این بازیگر تاکید کرد: اگر مجموع کسانی که در شبکه نمایش خانگی فعالیت می کنند آثاری در خور بسازند، راه برای تولید اندیشه باز می شود و می توان به جای تولیدات صنعتی به سمت اقتباس های ادبی پیش رفت.

کارگردان فیلم «ساکن طبقه وسط» با اشاره به حضور دیگر بازیگران در سریال «شهرزاد» گفت: به دلیل احترامی که تیم تولید «شهرزاد» به خود و مخاطب گذاشته است من نیز با خوشحالی در این پروژه فعالیت می کنم و بازیگرانی چون ترانه علیدوستی، مصطفی زمانی و علی نصیریان در این سریال بازی می کنند. همچنین می توان به بازگشت با شکوه ابوالفضل پورعرب به عرصه هنر تصویر با سریال «شهرزاد» اشاره کرد.


برچسب‌ها: شهاب حسینی, شهرزاد
+ نوشته شده در  دوشنبه ۳۱ فروردین۱۳۹۴ساعت 13:54  توسط هدیه 
 بانی فیلم آنلاین: به مناسبت اکران فیلم «درباره الی» در آمریکا منتقد نیویورک  تایمز یادداشتی مفصل درباره این اثر اصغر فرهادی نوشت.

 به گزارش  مهر به نقل از نیویورک تایمز، شش سال پس از ساخته شدن و نمایش فیلم  «درباره الی» استیون هولدن منتقد نشریه نیویورک تایمز همزمان با اکران آن در سینماهای  آمریکا، نقدی درباره این فیلم نوشته است که خواندن آن خالی از لطف نیست.

او نوشته است: اگر داستان کلی فیلم نابودکننده اصغر فرهادی فیلمساز ایرانی یعنی «درباره الی» آشنا به نظر می‌رسد، به خاطر این است که داستان زن جوانی که طی یک تعطیلات آخر هفته در یک اقامتگاه ساحلی ناپدید می‌شود، شباهت‌هایی به داستان کلاسیک «ماجرا» (L'Avventura) از میکل‌آنجلو آنتونیونی دارد. در هر دو فیلم یک جستجوی دیوانه‌وار و بی‌اثر شکل می‌گیرد. اما در فیلم «ماجرا» این جستجو به زودی رها می‌شود. در «درباره الی» تنش‌ها افزایش پیدا می‌کند و تهمت‌ها زده می‌شوند که چه کسی مقصر اصلی است. در حالیکه پای آبرو در میان است، دروغ‌های زیادی گفته می‌شود. وقتی مسافران - که سه زوج ازدواج کرده هستند که کودکان‌شان را هم با خودشان آورده‌اند - با این امکان روبه‌رو می‌شوند که الی ممکن است غرق شده باشد، آن هم شاید از قصد، رفاقت بین آن‌ها تبدیل به خصومت و عداوت می‌شود و وجودشان همینطور بیشتر و بیشتر با ترس و احساس گناه پر می‌شود. آقای فرهادی که با یک فیلم پیچیده و خارق‌العاده دیگر یعنی «جدایی» که بعد از «درباره الی» ساخته شد، موفق به کسب شهرت بین‌المللی شد، از داستان به منظورهای دیگری استفاده می‌کند. در حالیکه فیلم آنتونیونی کسالت‌های متافیزیکال طبقه مرفه ایتالیا در دوران بعد از جنگ این کشور را ارایه می‌کند، «درباره الی» کرنش‌های بین سنت‌ها از یک سو و مدرنیسم موجود در طبقه میانی ثروتمند و پیچده ایران را در سوی دیگر نشان می‌دهد. از یک زاویه دیگر، فیلم آقای فرهادی داستانی از آشنا کردن و جور کردن دو نفر با هم است که به شدت به مشکل برمی‌خورد. یکی از سازماندهندگان این سفر، سپیده (گلشیفته فراهانی)، الی (ترانه علی‌دوستی) را که معلم پیش‌دبستانی خجالتی و جذاب دخترش است، تحت فشار قرار داده تا با آنها به تعطیلاتی سه روزه در اقامتگاهی در کنار دریای خزر برود. یکی از دلایل این است که الی را به احمد خوش‌تیپ (شهاب حسینی) معرفی کنند که در آلمان زندگی می‌کند و ازدواج اخیرش با یک زن آلمانی از هم پاشیده است. با کلمات خود احمد می‌توان گفت: یه پایان تلخ بهتر از تلخی بی‌پایانه.

صحنه‌های اولیه فیلم ما را وارد بگو مگوها و رفتارهای شاد اجتماعی دوستانه می‌کند، هنگامی که مسافران خوشحال از تهران رسیده‌اند و وارد خانه‌ای شده‌اند که از آن چیزی که انتظارش را داشتند بسیار قدیمی‌تر است. همینطور که گروه والیبال و بازی‌های دیگر انجام می‌دهد، الی که مودب اما نگران است در کنار گوشه‌ها به آرامی حرکت می‌کند. سپیده از اینکه احمد و دیگران از او خوششان می‌آید خیالش راحت می‌شود.

یک دروغ بزرگ از همین الان گفته شده است. زن مسنی که خانه ساحلی را به آن‌ها اجاره داده باور دارد که احمد و الی به تازگی با هم ازدواج کرده‌اند و ملفحه‌های اتاق‌شان را می‌آورد. الی که کلا دوست نداشت بیاید از همان ابتدا به آن‌ها می‌گوید که تنها یک روز می‌تواند بماند.

فاجعه‌ها پشت سر هم اتفاق می‌افتند. در حالیکه مردها دارند کنار ساحل والیبال بازی می‌کنند، الی قبول می‌کند از کودکان مراقبت کند. وقتی دارد به یکی از آن‌ها کمک می‌کند بادباکش را هوا کند، لحظه‌ای حواسش از پسر کوچکی که به سمت صخره‌های سخت می‌رود پرت می‌شود. بچه‌های دیگر سر و صدا می‌کنند و بزرگسال‌ها به سرعت به سمت آب می‌روند و در لحظه آخر جان او را نجات می‌دهند. صحنه نجات دادن کودک بسیار هیجان‌انگیز است؛‌ فیلمبرداری به نحوی است که باعث می‌شود احساس کنید در حالیکه آب از روی دوربین در حال لرزش عبور می‌کند، خودتان هم در شرف غرق شدن هستید.

به محض اینکه همه دارند نفس راحتی می‌کشند تازه متوجه می‌شوند اثری از الی یافت نمی‌شود و در حالیکه دارند سعی می‌کنند ببیند الی موقع نجات کودک غرق شده یا بدون خداحافظی آن‌ها را ترک کرده، جستجوی دوم آغاز می‌شود. رازهای عمیقی به وجود می‌آیند. اگر همانطور که گفته بود آنجا را ترک کرده پس چرا وسایلش را پشت سر گذاشته است؟

سپیده که بیشتر فیلم را در شرف گریه کردن سپری می‌کند، و همسر سفت و سختش امیر (مانی حقیقی)، وقتی گستره رازها آشکار می‌شوند تا مرز جدایی پیش می‌روند. فیلم وقتی تلقین می‌کند که تلاش سپیده برای متحد کردن الی و احمد در واقع عملی اعتراضی و مقاومت‌آمیز بوده و تنش زیرپوستی بین زوج‌ها، حالت کلی ازدواج در طبقه میانی شهرنشین ایران را نشان می‌دهد، یک بعد سیاسی نیز به این عمل او می‌بخشد. در هر لحظه، حق امتیاز موروثی پدرسالانه ممکن است منفجر و به بدرفتاری بدل شود و زیر آن چهره متمدن زندگی زناشویی ایرانی، امکان جنگ جنسی خشونت‌واری وجود دارد.

با ظاهر شدن دوست و نامزد پریشان الی، تمام رازها و دروغ‌ها پیچیده‌تر و گسترده‌تر می‌شوند و بیننده شروع به فکر کردن درباره این موضوع می‌کند که تا چه حد این فیلم دارد از تمام جامعه‌ای انتقاد می‌کند که در آن توافق بین سنت و مدرنیته تطبیق‌ناپذیر است.

نگاه کردن به «درباره الی» زیباست. آسمان و دریای همیشه در حال تغییر به فیلم نوعی احساس دمدمی بودن را می‌بخشد که آنقدر قابل حس کردن است که به نظر می‌رسد خود اقلیم هم یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم باشد و دارد اتفاق‌هایی را که می‌افتند دیکته می‌کند؛ این آب و هوا است که حکمرانی می‌کند.

«درباره الی» ۸ آوریل (۱۹ فروردین) در گردهمایی فیلم نیویورک روی پرده رفت و پس از آن اکران سراسری فیلم از پنج‌شنبه گذشته در سینماهای آمریکا شروع شد.


برچسب‌ها: شهاب حسینی, درباره الی, اکران خارجی, نقد
+ نوشته شده در  پنجشنبه ۲۷ فروردین۱۳۹۴ساعت 14:53  توسط هدیه  | 


شهاب حسینی به صورت غیر رسمی با این جمعیت دانشجویی همکاری دارد . او جایزه نقدی دیپلم افتخار خود را که برای هنرنمایی در فیلم "جدایی نادر از سیمین" دریافت کرده بود؛ به این جمعیت هدیه کرد تا بتواند در انجام کار خیری سهیم باشد. برای اطلاعات بیشتر روی تصویر بالا کلیک کنید.  


       
       
       
       
     



این وبلاگ هیچ ارتباطی با آقای شهاب حسینی ندارد و تنها در جهت اطلاع رسانی به طرافداران ایشان ساخته و گردانده میشود. از تمام کسانی که عکس ، مطلب و یا فایل تصویری از ایشان دارند درخواست می شود آن را به ایمیل وبلاگ ارسال نمایند تا با ذکر نام خودشان در وبلاگ استفاده شود.


برای:  سید شهاب الدین حسینی
مدیر وبلاگ :  هدیه
تاریخ تاسیس:  ششم شهریور 1388
نرم افزارهای استفاده شده :  Adobe PhotoShop CS3 , Corel DRAW
قالب ساخته شده توسط:  مدیر وبلاگ

Website Translation Widget

  RSS